ระดับการทนไฟและความปลอดภัยของบอร์ด MgO คืออะไร?

บอร์ด MgO มีคุณสมบัติไม่ติดไฟระดับ A1 - นั่นหมายความว่าอย่างไร

บอร์ดแมกนีเซียมออกไซด์ (MgO) จัดเป็น คลาส A1 ไม่ติดไฟ ภายใต้ ห้องน้ำในตัว 13501-1 ซึ่งเป็นมาตรฐานยุโรปสำหรับการจำแนกประเภทปฏิกิริยาต่อไฟของผลิตภัณฑ์ก่อสร้าง นี่คือระดับการกันไฟสูงสุดที่เป็นไปได้ที่วัสดุก่อสร้างสามารถรับได้ ซึ่งหมายความว่าบอร์ดมีส่วนช่วย ไม่มีความร้อน ไม่มีเปลวไฟ และไม่มีควัน ไปสู่เพลิงไหม้ภายใต้สภาวะการใช้งานใดๆ

ในประเทศสหรัฐอเมริกา บอร์ด MgO ได้รับการทดสอบภายใต้ มาตรฐาน ASTM E136 (วิธีทดสอบมาตรฐานสำหรับพฤติกรรมของวัสดุในเตาหลอมท่อแนวตั้ง) และ มาตรฐาน ASTM E84 (ลักษณะการเผาไหม้ที่พื้นผิว) ผลลัพธ์แสดงให้เห็นอย่างสม่ำเสมอ ดัชนีการแพร่กระจายเปลวไฟ (FSI) เท่ากับ 0 และก ดัชนีการพัฒนาควัน (SDI) เท่ากับ 0 , วางไว้ใน คลาสเอ ภายใต้การจำแนกประเภทของ IBC (International Building Code) ซึ่งเป็นหมวดหมู่ที่เข้มงวดที่สุดสำหรับลักษณะการเผาไหม้ที่พื้นผิว

การให้คะแนนเหล่านี้ไม่ได้เป็นเพียงเชิงทฤษฎีเท่านั้น แผง MgO ได้รับการทดสอบอย่างอิสระที่อุณหภูมิเกิน 1,000°C (1,832°F) โดยไม่ต้องจุดไฟ สาเหตุทางเคมีหลักคือ แมกนีเซียมออกไซด์เป็นสารประกอบแร่อนินทรีย์ที่มีจุดหลอมเหลวประมาณ 2,852°C ทำให้การเผาไหม้เป็นไปไม่ได้ทางกายภาพภายใต้สถานการณ์ไฟไหม้ที่สมจริง

การรับรองและมาตรฐานการทนไฟที่สำคัญสำหรับบอร์ด MgO

บอร์ด MgO ได้รับการรับรองมาตรฐานการป้องกันอัคคีภัยสากลหลายมาตรฐาน ขึ้นอยู่กับตลาดเป้าหมาย ตารางต่อไปนี้สรุปการรับรองที่มีการอ้างอิงอย่างกว้างขวางที่สุด:

สิ่งสำคัญคือต้องตรวจสอบว่าผลิตภัณฑ์บอร์ด MgO เฉพาะมีรายงานผลการทดสอบปัจจุบันที่ถูกต้องสำหรับมาตรฐานที่กำหนดในเขตอำนาจศาลของคุณ เนื่องจากบอร์ด MgO ทั้งหมดในตลาดไม่ได้ผลิตขึ้นในระดับคุณภาพเดียวกัน การรับรองห้องปฏิบัติการจากบุคคลที่สาม (เช่น UL, Intertek, SGS หรือ BRE) ช่วยเพิ่มความน่าเชื่อถือ และหน่วยงานกำกับดูแลอาคารกำหนดให้มีข้อกำหนดเพิ่มมากขึ้น

ส่วนประกอบผนังและพื้นกันไฟ: ประสิทธิภาพของบอร์ด MgO ในโครงสร้างจริง

ระดับการติดไฟของวัสดุและความต้านทานไฟของระบบที่ประกอบขึ้นเป็นการวัดที่แตกต่างกันสองแบบ บอร์ด MgO มักถูกใช้เป็นแผ่นหุ้ม แผ่นซับสเตรต หรือแผ่นซับในส่วนประกอบทนไฟที่ทดสอบภายใต้ ASTM E119 (USA), EN 1363-1 (ยุโรป) หรือ BS 476 Part 20/22 (UK) การทดสอบเหล่านี้ทำให้ส่วนประกอบผนัง พื้น หรือเพดานทั้งหมดเป็นไปตามกราฟอุณหภูมิ-เวลาที่เป็นมาตรฐาน และวัดระยะเวลาในการคงความสมบูรณ์ของโครงสร้าง ประสิทธิภาพของฉนวน และความสมบูรณ์ไว้

ส่วนประกอบของบอร์ด MgO ได้รับการทดสอบและรับรองสำหรับพิกัดการทนไฟตั้งแต่ 30 นาทีถึง 4 ชั่วโมง (F30 ถึง F240) ขึ้นอยู่กับ:

• ความหนาของบอร์ด (โดยทั่วไปคือ 6 มม. ถึง 20 มม. สำหรับการใช้งานที่ทนไฟ)
• จำนวนชั้นที่ใช้
• ประเภทโครง (แกนเหล็ก, ไม้, บล็อกคอนกรีต)
• วัสดุฉนวนโพรง (ขนแร่เป็นการจับคู่ที่พบบ่อยที่สุด)
• ข้อกำหนดการรักษาและการซ่อมข้อต่อ

ตัวอย่างเช่น การใช้บอร์ด MgO ขนาด 12 มม. สองชั้นในแต่ละด้านของโครงแกนเหล็กที่เต็มไปด้วยขนแร่สามารถบรรลุผลได้อย่างสม่ำเสมอ อัตราการยิง 2 ชั่วโมง (F120) . ส่วนประกอบดังกล่าวถูกนำมาใช้ในผนังกั้นระหว่างอพาร์ทเมนต์ ทางเดิน และบันไดหนีไฟ — การใช้งานทั้งหมดที่ต้องปฏิบัติตามข้อกำหนดต้องมีการพิสูจน์และทดสอบประสิทธิภาพ

ความเป็นพิษของควันและการปล่อยก๊าซ: ปัจจัยด้านความปลอดภัยที่สำคัญที่มักถูกมองข้าม

ในเหตุไฟไหม้อาคารจริง การสูดดมควัน - ไม่ใช่การสัมผัสเปลวไฟโดยตรง - เป็นสาเหตุการเสียชีวิตส่วนใหญ่ ประมาณประมาณ 50–80% ของการเสียชีวิตจากอัคคีภัยตามการวิจัยด้านความปลอดภัยจากอัคคีภัย สิ่งนี้ทำให้ควันและก๊าซพิษที่ปล่อยออกมาของวัสดุภายใต้สภาวะที่เกิดเพลิงไหม้มีความสำคัญพอๆ กับอัตราการติดไฟ

บอร์ด MgO มีข้อได้เปรียบที่สำคัญที่นี่ เนื่องจากไม่มีสารยึดเกาะอินทรีย์ ฮาโลเจน หรือเรซินสังเคราะห์ จึงผลิตได้ ไม่มีควันพิษและแทบไม่มีควัน เมื่อถูกไฟ สิ่งนี้ตรงกันข้ามกับบอร์ดทางเลือกอื่นๆ:

• แผ่นยิปซั่ม : ปล่อยไอน้ำและติดตามสารประกอบซัลเฟอร์เมื่อถูกความร้อน โดยทั่วไปความเป็นพิษต่ำ แต่ไม่ตรงกับความเฉื่อยทั้งหมดของ MgO
• บอร์ดแคลเซียมซิลิเกต : คล้ายกับ MgO ในเรื่องไม่ติดไฟ แต่อาจมีซิลิกาที่เป็นผลึกในปริมาณเล็กน้อย ทำให้เกิดความกังวลเรื่องการสัมผัสฝุ่นระหว่างการตัด
• แผ่นไฟเบอร์ซีเมนต์ : ไม่ติดไฟแต่อาจปล่อยฝุ่นซิลิกาออกมา; บางสูตรประกอบด้วยเส้นใยอินทรีย์ที่จะสลายตัวที่อุณหภูมิสูง
• OSB และไม้อัด : ติดไฟได้ง่ายและปล่อยฟอร์มาลดีไฮด์, CO และสารประกอบอินทรีย์ระเหยง่ายอื่นๆ

สำหรับโครงการที่ต้องการการปฏิบัติตาม EN 13501-1 ที่ระดับ s1 (ควันต่ำมาก) และ d0 (ไม่มีหยดเพลิง) — การจำแนกประเภทควันที่ดีที่สุดที่เป็นไปได้ — บอร์ด MgO routinely qualify โดยให้การกำหนด A1-s1-d0 แบบเต็มแก่ตัวระบุ

สิ่งที่ต้องตรวจสอบก่อนระบุบอร์ด MgO สำหรับการใช้งานที่มีอัตราการติดไฟ

ไม่ใช่ทุกผลิตภัณฑ์ที่ขายเป็น "บอร์ด MgO" จะทำงานเหมือนกัน คุณภาพจะแตกต่างกันไปตามความบริสุทธิ์ของแมกนีเซียมออกไซด์ ปริมาณคลอไรด์ของสารยึดเกาะแมกนีเซียมคลอไรด์ และกระบวนการผลิต ปริมาณคลอไรด์สูง ในบอร์ดเกรดต่ำกว่าเป็นปัญหาที่ทราบกันดีอยู่แล้วว่าทำให้เกิดการกัดกร่อนของส่วนประกอบโลหะที่ฝังอยู่และการดูดซับความชื้นเมื่อเวลาผ่านไป ซึ่งทั้งสองอย่างนี้สามารถส่งผลกระทบต่อความสมบูรณ์ของโครงสร้างและประสิทธิภาพการทนไฟในระยะยาว

ก่อนที่จะระบุบอร์ด MgO สำหรับแอปพลิเคชันที่มีอัตราการติดไฟใดๆ ให้ยืนยันสิ่งต่อไปนี้:

1. รายงานการทดสอบอัคคีภัยของบุคคลที่สาม — ขอรายงานผลการทดสอบฉบับเต็ม ไม่ใช่แค่ใบรับรองสรุป และตรวจสอบวันที่และห้องปฏิบัติการทดสอบ
2. ข้อกำหนดปริมาณคลอไรด์ — มองหาบอร์ดที่มีปริมาณคลอไรด์ต่ำกว่า 0.1% เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาการกัดกร่อนและความชื้น
3. การอนุมัติระดับสภา — ยืนยันว่าชุดประกอบที่ทดสอบตรงกับการกำหนดค่าการติดตั้งที่คุณต้องการ
4. การยอมรับรหัสท้องถิ่น — ตรวจสอบว่าผลิตภัณฑ์เฉพาะและมาตรฐานการทดสอบได้รับการยอมรับจากหน่วยงานก่อสร้างในพื้นที่ของคุณ
5. การสนับสนุนทางเทคนิคของผู้ผลิต — ซัพพลายเออร์ที่มีชื่อเสียงจะให้รายละเอียดข้อกำหนดการยึด รายละเอียดข้อต่อ และเอกสารระบบสำหรับชุดประกอบทนไฟ

บอร์ด MgO ที่ตรงตามเกณฑ์มาตรฐานเหล่านี้เป็นตัวแทนของ โซลูชันประสิทธิภาพสูง เฉื่อยทางเคมี และเป็นไปตามรหัส สำหรับการก่อสร้างทนไฟที่มีความต้องการสูง ตั้งแต่กำแพงกันไฟในที่พักอาศัยไปจนถึงการหุ้มอาคารสูงเชิงพาณิชย์และโครงสร้างโมดูลาร์สำเร็จรูป